niedziela, 31 styczeń 2021 17:48

Antoni Tkaczyk - O rozumieniu nacjonalizmu w KRLD

Wstęp

Ten krótki artykuł jest opracowaniem tekstu powstałego na podstawie rozmów Kim Jong Ila z kierowniczymi kadrami KC Partii Pracy Korei z 26 i 28 lutego 2002 roku. Celem tekstu jest przybliżenie różnych interpretacji nacjonalizmu, w tym konkretnym przypadku wykładni przywódcy Korei Północnej w latach 1994-2011.

O właściwym rozumieniu nacjonalizmu

Według Kim Jong Ila nie ma ani jednego człowieka, który żyje poza własnym narodem czy w separacji od niego. Każdy człowiek tak jak przynależy do klasy społecznej tak samo, w tym samym czasie, przynależy do narodu. Klasowy i narodowy charakter oraz narodowe i klasowe wymagania są nierozłączne. Oczywiście poszczególne klasy mają różne wymagania oraz przejawiają różne zainteresowania ze względu na inne funkcje społeczne i gospodarcze, jednakże wszyscy członkowie narodu mają wspólne interesy, które są ponad interesami poszczególnych klas, które mają wspólny cel w tworzeniu narodowego dobrobytu oraz walce o zachowanie niepodległości i charakteru narodu. Przeznaczenie jednej osoby zależy od przeznaczenia narodu. Żaden członek narodu nie może zaznać szczęścia, gdy godność i suwerenność będą deptane, a narodowy charakter nie będzie brany pod uwagę. Nacjonalizm odzwierciedla to wspólne ideologiczne odczucie. Nacjonalizm jest ideologią, która pielęgnuję miłość do narodu i broni jego interesów. W państwie narodowym prawdziwy nacjonalizm stanowi patriotyzm.

Nacjonalizm pojawił się jako postępowa idea wraz z formowaniem każdego narodu, jako idea broniąca interesów narodu w trakcie jego tworzenia i rozwoju. Choć narody różnią się od siebie długością czasu formowania się, każdy z nich jest wspólnotą społeczną, która wytworzyła się na podstawie wspólnego pochodzenia, powinowactwa, języka, zamieszkiwanego obszaru i kultury oraz składa się z różnych klas. W przeszłości nacjonalizm rozumiano jako ideologię broniącą interesów burżuazji. W czasach ruchu nacjonalistycznego występującego przeciw feudalizmowi to nowobogaccy burżuje, trzymając sztandar nacjonalizmu, stanęli na jego czele. Wówczas interesy mas ludowych i burżuazji w zasadzie pokrywały się. Gdy kapitalizm rozwinął się i burżuazja stała się reakcyjną klasą rządzącą, nacjonalizm wykorzystywany był jako środek obrony interesów klasy posiadaczy. Tworząc pozory instrumentalnie wykorzystywali nacjonalizm legitymizując tym samym ich interesy klasowe jako interes narodowy. Koreański przywódca podkreśla, że powinno się odróżniać wyraźnie prawdziwy nacjonalizm, który kocha naród i broni jego interesów od burżuazyjnego nacjonalizmu realizujący tylko ich własny klasowy interes, który objawia się jako szowinizm, narodowy egoizm i narodowy ekskluzywizm.

Teoria rewolucji klasy robotniczej nie dała właściwego wyjaśnienia pojęcia nacjonalizmu. Główną swoją uwagę skupiała na umocnieniu jedności i solidarności internacjonalistycznej klasy robotniczej, co było podstawowym zadaniem ruchów socjalistycznych, zawodząc przy tym w kwestii problemów narodowych. Do nacjonalizmu odnoszono się jako do antysocjalistycznego ruchu, ponieważ burżuazyjny nacjonalizm stał w opozycji do ruchu socjalistycznego, przez co był odrzucany jako niezgodny z komunizmem. Kim Jong Il uważa, że błędem jest postrzeganie komunizmu, jako niezgodnego z nacjonalizmem. Komunizm broni nie tylko interesy klasy robotniczej, ale chroni również interesy narodu co czyni go ideologią miłości do własnej ojczyzny i ludu, gdyż broni ich interesu. Miłość do kraju i ludu jest uczuciem wspólnym dla komunizmu oraz nacjonalizmu i to jest ideologiczny fundament, na którym mogą sprzymierzyć się ze sobą. Dlatego według Sekretarza Generalnego PPK nie ma powodu lub podstaw, aby nastawiać jednych przeciwko drugim i odrzucać nacjonalizm.

Tak samo nacjonalizm nie tworzy sprzeczności z internacjonalizmem. Wzajemna pomoc, wsparcie i sojusz między krajami i narodami to internacjonalizm. Każdy kraj ma swoje granice, a każdy naród swoją tożsamość. Z tego powodu internacjonalizm znajduje swój wyraz w relacjach między krajami i narodami, gdzie konieczny jest nacjonalistyczny fundament. Internacjonalizm oddzielony od narodu i nacjonalizmu jest pustą skorupą, a człowiek obojętny wobec losów swojego kraju i narodu nie może być wierny idei internacjonalistycznej. Rewolucjoniści z każdego kraju powinni walczyć o internacjonalizm przede wszystkim poprzez walkę o dobrobyt ich własnego kraju i narodu.

Przywódca Korei Północnej przywołuje słowa swojego ojca, poprzedniego przywódcy koreańskiego państwa, który miał dać prawidłowe wyjaśnienie nacjonalizmu i wyjaśnił związek między komunizmem i nacjonalizmem. Według niego zanim można stać się prawdziwym komunistą, wpierw trzeba stać się prawdziwym nacjonalistą. Sojusz między komunistami a nacjonalistami został zrealizowany poprzez właściwą kombinację charakteru klasowego z charakterem narodowym oraz losu socjalizmu z losem narodu. Scalił on tym samym klasowe i narodowe stanowiska koreańskiego socjalizmu i stworzył nieśmiertelną Ideę Juche, która naukowo wyłożyła istotę i postępowy charakter nacjonalizmu.

Kim Jong Il twierdzi, że trzeba być żarliwym patriotą, prawdziwym nacjonalistą, aby stać się prawdziwym rewolucjonistą i komunistą. Komunista walczący o realizację niezależności mas ludowych, wpierw musi stać się prawdziwym nacjonalistą. Ci, którzy walczą za swój lud, swój naród i ojczyznę są prawdziwymi komunistami, prawdziwymi nacjonalistami i żarliwymi patriotami. Ci, którzy nie kochają swojej ojczyny i narodu nie mogą stać się komunistami.

 

Ponadto w jego myśli to nie komuniści, lecz imperialiści stoją w opozycji do nacjonalizmu i tworzą przeszkody na drodze do dobrobytu narodowego oraz niezależnego rozwoju narodu. Imperialiści, którzy realizują swoje ambicje pod szyldami globalizacji i integracji, którzy miłość do kraju i narodu nazywają anachronicznymi narodowymi uprzedzeniami. Według koreańskiego przywódcy, gdy kowalem własnego losu jest kraj i naród z własną ideologią, systemem i kulturą, nie może być politycznej, ekonomicznej i ideologiczno-kulturowej integracji świata. Amerykańscy imperialiści chcą stworzyć zintegrowany „wolny” i „demokratyczny” świat wzorowany na Stanach Zjednoczonych, co w praktyce będzie oznaczać sprowadzenie wszystkich krajów i narodów do roli podporządkowanych im podmiotów. Kim Jong Il podkreśla, że narody muszą przeciwstawić się i odrzucić imperialistyczne zapędy, które należy twardo zwalczyć, aby zachować właściwości naszych narodów i uchronić swoją niezależność. Podkreśla zasadę „Naród Koreański na Pierwszym Miejscu” aby zachować narodowy charakter i obronić niepodległość.

 

Antoni Tkaczyk