wtorek, 25 listopad 2014 00:00

Józef Piłsudski – symbol i mit

O Piłsudskim napisano już wiele. Jednak w obecnych czasach, co najśmieszniejsze - odwołują się do niego siły demokratyczne, których Piłsudski po prostu nie znosił, co udowodnił swoim wielkim czynem w maju 1926 roku. Wiele osób wciąż żyje wczesnymi przedwojennymi podziałami, nie zauważając faktu, że nawet największych narodowych radykałów dotknęła fascynacja marszałkiem. Trzeba stwierdzić jedno - marszałek Piłsudski był człowiekiem czynu i wielkim wodzem. Choć po marszu na Warszawę i przejęciu władzy, jego rządy mogą wydawać się w pewnych kwestiach nieudolne - to jego rewolucyjny życiorys budzi podziw i szacunek. Niestety, czas jego rządów przypadł, kiedy był już w dość sędziwym wieku, na co można poniekąd zrzucić jego coraz bardziej konserwatywną postawę. Nie tylko fascynował swoich rodaków, ale także przywódców zagranicznych państw. Według mojej opinii Józef Piłsudski powinien zostać naszym wzorem, a także symbolem walki.

Militaryzm

Przy każdej rozmowie o armii i jej historii wybija się osoba marszałka, który w XX wieku doprowadził nas do jednej z największych wygranych w historii polskiego oręża. To jego osoba sprawia, że ludzie młodzi interesują się naszym wojskiem i szerzej mówiąc militaryzmem. Piłsudski jest symbolem chwały polskiego żołnierza, jego droga od lat rewolucyjnych, poprzez legiony, wielkiego zwycięstwa nad bolszewizmem, a także marszu na Warszawę pokazuje, że jak najbardziej na rangę symbolu zasłużył. Piłsudski działa na wyobraźnię nie tylko ludzi młodych, ale całego narodu. Tym bardziej jego osobę należy stawiać w szkołach jako przykład. Nazywać jego imieniem różnego rodzaju przedsięwzięcia militarne, a w głównej mierze różnego rodzaju treningi strzeleckie czy zawody. Niestety, słabość charakterów przychodzi do nas z zachodu bardzo szybko, tym bardziej musimy postawić na wychowanie militarne, które jak pisałem w poprzednim numerze, nie daje nam tylko umiejętności wojskowych, ale także hartuje charaktery. A kogo innego można postawić za wzór młodym, jak niezłomnego, dążącego zawsze do celu i do zwycięstwa marszałka?

Rzeczą (…) żołnierza jest stworzyć dla ojczyzny piorun, co błyska, a gdy trzeba – uderzy. Józef Piłsudski

Przeciwko demokracji

Przy okazji różnych rocznic czy też świąt narodowych, pod pomnikami Piłsudskiego zbierają się współcześni przedstawiciele różnych partii, czcząc ustrój demokratyczny. Wydawać się może tylko jedno – Piłsudski musi przewracać się w grobie, widząc ten cyrk, który na dodatek z pełną premedytacją wykorzystuje jego osobę. Co sądził marszałek o posłach i demokracji? Oto parę cytatów:

Publiczne szmaty.”, „Sejm ladacznic.”, „Rzeczpospolita to wielki burdel, konstytucja to prostytutka, a posłowie to kurwy!”. Jak widać Piłsudski jako wojskowy mówił prosto i dosadnie, co sądzi o posłach i tworzonym przez nich systemie. Pozwolę sobie jeszcze wkleić dwa dłuższe cytaty dotyczące już słynnego zamachu majowego:

„I staję do walki, tak jak poprzednio, z głównym złem państwa: panowaniem rozwydrzonych partyj i stronnictw nad Polską, zapominaniem o imponderabiliach, a pamiętaniem tylko o groszu i korzyści.”

„Gdy dookoła nas wre wszędzie kłótnia i zawiść partyjna, gdy dygoce i rozpala się niechęć dzielnicowa, trudno, by żołnierz był spokojny.”

Warto o tym pamiętać i nie dawać sobie wmówić telewizyjnym autorytetom, że Polska bez demokracji by nie istniała i że jest to najwspanialszy dla nas ustrój. Marszałek pokazał swoim czynem w maju 1926 roku, iż demokracja nie jest święta i nienaruszalna, przetrwała ona w II RP jedynie parę lat, kiedy to przywódca polskich legionów powiedział głośne – dość! Dzisiaj demokraci starają się wykluczyć tych, którzy stoją na drugim biegunie nazywając ich przeróżnymi epitetami. Pamiętajmy jednak, że mamy do czego i kogo się odwoływać

Hart ducha

Więzień zaborców, żołnierz legionów, który przeszedł długi szlak bojowy, zwycięzca wojny polsko-bolszewickiej, człowiek czynu całe życie dążący do celu, niepoddający się nawet w sytuacjach beznadziejnych. Wychowanie młodzieży powinno polegać również na przedstawianiu przykładów do naśladowania. Takim przykładem na pewno jest Józef Piłsudski. Choć mówi się o nim w szkole, to jednak niewystarczająco dużo, a wręcz czasem zdawkowo – datami. Jednakże jego osoba i jego życiorys może służyć młodym jako czynnik motywacyjny. Jego historia przede wszystkim pokazuje, że był takim samym człowiekiem, jak my. Przechodzącym wzloty i upadki, sytuacje tryumfu i porażki. Jednakże w każdej z tej sytuacji potrafił wyjść obronną ręką. W czasach, kiedy bardzo szybko ludzie poddają się marazmowi i szarości dnia codziennego, przejmują każdą porażką załamując przy tym ręce – to osoba marszałka przypomina nam, że nie wolno nigdy się poddawać. A życie polega na przyjmowaniu porażek, a przede wszystkim podnoszeniu się po nich i wykorzystywaniu ich na swoją korzyść. Pewność siebie, dążenie do celu nawet wtedy, kiedy rzucane nam są kłody pod nogi, umiejętność odnoszenia wielkich zwycięstw, po porażkach – tak bardzo brakuje nam tego teraz w naszym narodowym charakterze, a to wszystko za sobą niesie osoba jednego człowieka.

Kto nie umie z godnością znieść klęski, ten nie jest godzien zwycięstwa – Józef Piłsudski

Często zapominamy o wielkości naszej historii i naszego narodu. Szczególnie w obecnej rzeczywistości, jedną z wielu narodowych pasji jest narzekanie na nas samych i nasz kraj. Dlatego tak bardzo potrzebne jest ciągłe odwoływanie się i przypominanie o naszym narodowym symbolu jakim jest Józef Piłsudski. To on pokazał nam sposób zwyciężania i to, że jesteśmy narodem dumnym i zdolnym do wielkich zwycięstw. I wciąż jesteśmy tym wielkim narodem, jedynie dziś zamkniętym murem niepewności, który możemy zburzyć razem odrzucając wszelakie zachłyśnięcia się zachodem, który do naszego kraju sprowadza obecnie więcej szkody, niż pożytku. Weźmy przykład z wielkiego wodza, obudźmy nasz potencjał i dążmy każdego dnia do poprawy bytu naszej ojczyzny tak jak robił to on aż do śmierci.

Idźcie swoją drogą, służąc jedynie Polsce, miłując tylko Polskę i nienawidząc tych, co służą obcym. – Józef Piłsudski

Krzysztof Kubacki